ผู้หญิงจำนวนมากออกจากโรงพยาบาลพร้อมคำว่าฉีกขาดระดับสองหรือระดับสาม โดยไม่มีใครอธิบายว่าตัวเลขนั้นหมายถึงอะไร ความไม่รู้ตรงนี้ทำให้บางคนกังวลเกินเหตุ และบางคนไม่รู้ว่าตนควรได้รับการติดตามผลที่มากกว่าปกติ
ระดับหนึ่งคือการฉีกขาดเฉพาะผิวหนังหรือเยื่อบุตื้นๆ มักหายเองและบางครั้งไม่ต้องเย็บ ระดับสองลึกลงไปถึงกล้ามเนื้อฝีเย็บ ซึ่งเป็นระดับที่พบบ่อยที่สุดและมักเย็บในห้องคลอด ทั้งสองระดับนี้โดยทั่วไปหายภายในไม่กี่สัปดาห์โดยไม่ทิ้งปัญหาระยะยาว
ระดับสามและสี่ต่างออกไป เพราะเกี่ยวข้องกับกล้ามเนื้อหูรูดทวารหนัก ระดับสี่ลึกถึงเยื่อบุทวารหนักด้วย แผลกลุ่มนี้ต้องซ่อมแซมโดยแพทย์ที่มีความชำนาญ และควรได้รับการติดตามผลเฉพาะทางหลังคลอด เพราะสัมพันธ์กับโอกาสเกิดปัญหาการกลั้นอุจจาระหรือลมในระยะยาวได้ ผู้หญิงที่เคยมีแผลระดับสามหรือสี่ควรทราบเรื่องนี้ก่อนตั้งครรภ์ครั้งถัดไป เพราะเป็นข้อมูลที่ใช้วางแผนวิธีคลอด
สิ่งที่ควรเฝ้าสังเกตในทุกระดับคือสัญญาณที่ไม่เข้ากับการหายตามปกติ ได้แก่ ความเจ็บที่เพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง แผลมีกลิ่นหรือหนอง ไข้ หรือความรู้สึกว่ากลั้นลมหรืออุจจาระได้ยากกว่าเดิม อาการกลุ่มหลังนี้มักไม่ถูกรายงานเพราะผู้ป่วยรู้สึกอาย ทั้งที่เป็นสิ่งที่รักษาได้และยิ่งมาเร็วยิ่งดี
ควรพบแพทย์หากความเจ็บบริเวณฝีเย็บเพิ่มขึ้นแทนที่จะดีขึ้น หากมีไข้หรือแผลมีกลิ่นผิดปกติ หากกลั้นลมหรืออุจจาระได้ยากขึ้นหลังคลอด หรือหากเคยมีแผลระดับสามหรือสี่และกำลังวางแผนตั้งครรภ์ครั้งถัดไป