การถูกบอกว่ามีภาวะอุ้งเชิงกรานหย่อนแล้วค่อย ๆ เลิกออกกำลังกายไปเงียบ ๆ เป็นผลลัพธ์ที่พบบ่อยและป้องกันได้ สำหรับผู้หญิงส่วนใหญ่ คำตอบไม่ใช่การหยุด แต่คือการเปลี่ยนวิธีออกแรง
กลไกคือแรงดัน ทุกครั้งที่แรงดันในช่องท้องเพิ่มขึ้น มันจะกดลงบนอุ้งเชิงกราน การยกของไม่ใช่ปัญหาในตัวเอง แต่การยกพร้อมกลั้นหายใจและเกร็งท้องแน่นคือปัญหา เพราะแรงดันถูกกักไว้และถูกดันลงล่างโดยไม่มีทางออกอื่น
สิ่งที่ช่วยได้จริง คือหายใจออกตอนออกแรงแทนการกลั้นหายใจ ขมิบก่อนถึงจังหวะที่หนักที่สุดเล็กน้อย ไม่ใช่หลังจากนั้น ลดน้ำหนักแล้วเพิ่มจำนวนครั้งแทนการเลิกท่านั้นไปเลย และระวังท่าที่รวมน้ำหนักสูงสุดเข้ากับการเบ่ง เช่น สควอทหรือเดดลิฟท์ที่ใกล้ขีดจำกัด
การออกกำลังกายแรงกระแทกสูงไม่ใช่เรื่องได้หรือไม่ได้แบบขาวดำ การวิ่งและการกระโดดเพิ่มแรงดันซ้ำ ๆ แต่ผู้หญิงจำนวนมากที่มีภาวะหย่อนระดับเบายังทำได้โดยอาการไม่แย่ลง เกณฑ์ที่ใช้ได้จริงคือความรู้สึกหลังจากนั้น ถ้าตอนเย็นรู้สึกหน่วงถ่วงมากขึ้น แปลว่าปริมาณยังมากเกินไปในตอนนี้ ไม่ใช่ตลอดไป
การฝึกกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกรานอย่างถูกวิธีทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น และวิธีสำคัญกว่าจำนวนครั้งมาก การขมิบพร้อมเกร็งหน้าท้องหรือกลั้นหายใจแทบไม่ได้ผล
ควรพบแพทย์เมื่อการออกกำลังกายทำให้รู้สึกหน่วงถ่วงมากขึ้นทุกครั้ง คลำได้ก้อนระหว่างหรือหลังออกกำลังกาย มีปัสสาวะเล็ดตอนยกของ หรือเริ่มหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่อยากทำ ข้อสุดท้ายคือเหตุผลที่ควรมาตรวจ ไม่ใช่เหตุผลที่ต้องยอมรับ